دعای نيمه شبی دفع صد بلا بكند...

بنام او..
سلام رفقا..
حتما برای شما هم اتفاق افتاده که وقتی در زیارتگاهی هستید،وسط دعا و مناجاتهاتون،صدای یه زائر دیگه نظرتون رو جلب کنه..
ممکنه از دعا کردنش لذت برده باشید و شما رو تحت تاثیر قرار داده باشه،شاید هم برعکس از شنیدن دعاش براشفته شده باشید.
نوع دعا کردن و زبان و ادبیاتی که آدمها برای دعا و در خواست از خداوند و اهل بیت به کار می برن متفاوته..
این درسته که ما می تونیم هر جور که دوست داریم با خدای خودمون راز و نیاز کنیم،اما در کنار همه ی واگویه های شخصی،ما یه میراث بسیار گران بها داریم که متاسفانه کمتر بهش توجه می کنیم و اون ادعیه و مناجاتهاییه که از ائمه باقی مونده.
وقتی با دقت و عمیق معانیشون رو بخونی، تازه متوجه عظمت خالقمون و حقیر بودن خودمون در برابرش می شیم و یاد می گیریم که چطور باید دعا کنیم..
بعضی از ماها اصلا اهل دعا خوندن نیستیم،یه بار هم تا حالا ندبه رو کامل نخوندیم(خودم رو می گم،به کسی بر نخوره)یا اصلا نمی دونیم جامعه کبیره چی هست..!!! البته اکثرا شیرینی دعای جوشن کبیر رو به برکت شبهای نورانی رمضان چشیدیم..
بعضیامون هم که می خونیم،زیاد به عمق معانی دعاها دقت نمی کنیم.
به بهانه روز عرفه،این ماه قرارمون توجه به دعاهاس..

بچه ها بیان قرار بذاریم که دعا بخونیم،بیاین با هم قرار بذاریم که از این به بعد هر زمان دعای کمیل، یا ندیه و مناجات شعبانیه یا دعای توسل و حدیث کسا .. رو خوندیم،حتما به معانی اش توجه کنیم و سعی کنیم یاد بگیریم.

تو روزهای این ماه،روز عرفه رو داریم،روزی با یه دعای بی نظیر..
به نظرم برای ما ها که عاشق امام حسینیم واجبه که حتما دعای عرفه رو بخونیم،با توجه بخونیم ،عمیق بخونیم و از امام و مولامون یاد بگیریم که چطور باید عبادت کنیم،چطور باید بندگی کنیم چطور باید زندگی کنیم..

همدیگه رو فراموش نکنیم..

روزای خوش قربان و غدیر،فرصت خوبی برای سبکبار شدنه،این فرصت رو از دست ندیم..

امـــــا .....به مبارک بادی پیوند حیدر مرتضی(ع) و صدیقه ی کبری(س)این شعر از حافظ ایمانی عزیز تقدیم به همه ی شما.

دریا به شمیم آمده، خیس است تن باد
تا گونه به برگ آید ، در شبنم شمشاد

خورشید خروشیده به مهتاب مه آلود
دود از سر اسپند پرید از نفس عود

فوّاره ی نخلان رطب، شرشره بندان
نسوانِ غزل خوان عرب، کل کش و خندان

هل هل هله دف، نقل بریزید و گل آرید
آویشن تبریک برای رُسُل آرید

شمشیر به جشن آمده در جوشنِ این رقص
جنّاتِ برین دامنه ی دامنِ این رقص

خوانده است خدا خطبه در این عید برقصید
تا رقص حلال است بکوبید، برقصید!

شاباش گرفته ست که در جیب بریزد
حوّا وسطِ سفره ی گل سیب بریزد

صد وسمه ی ابروزده پهلو زده در چشم
آغشته به سرمه ست سرِ چشمه ی هر چشم

آیینه به آرایش اسپند درآیید
بر چادری از نور و غنا نقره بسایید

شُکر است و شِکرقند و شِکربند و شِکرخند
تا پسته شکوفا شود از غنچه ی لبخند

هرکس که لب آغشته ی شاتوت و شراب است
مهمانِ حنابندیِ آیینه و آب است

آرایشِ گل پونه به جوبار مبارک!
آغازِ دل آویزِ دو دلدار مبارک!