فیش حقوقی مهرماه یک نماینده مجلس

حقوق نمایندگان مجلس همواره یکی از موضوعاتی است که حرف و حدیثهای زیادی در خصوص آن مطرح بوده است. این موضوع در مجلس نهم توسط برخی نمایندگان، علنی شده تا جایی که آنها میزان حقوق دریافتی خود از مجلس را اعلام کردند. این در حالی است که “سید محمد بیاتیان”، “نماینده بیجار و حسنآباد” به عنوان رئیس “مجمع نمایندگان استان کردستان” و “عضو هیئت رئیسه کمیسیون صنایع و معدن مجلس شورای اسلامی” آخرین فیش حقوقی خود که مربوط به مهر ماه سال جاری است را به منظور تنویر افکار عمومی در اختیار خبرنگاران قرار داد.

بر این اساس میزان دریافتی نماینده بیجار به شرح زیر است: حقوق پایه: ۳۰ میلیون و ۹۳۴ هزار و ۵۰۰ ریال؛ معادل ۳ میلیون و ۹۳ هزار و ۴۵۰ تومان عائلهمندی: یک میلیون و۲۰۷ هزار و ۲۰۰ ریال؛ معادل ۱۲۰ هزار و ۷۲۰ تومان روندماه قبل: ۷۴۴ ریال حق اولاد: ۶۰۳ هزار و ۶۰۰ ریال؛ معادل ۶۰ هزار و ۳۶۰ تومان حق ایثارگری و جانبازی: یک میلیون و ۳۰۷ هزار و ۸۰۰ ریال؛ ۱۳۰ هزار و ۷۸۰ تومان جمع مزایا: ۳۴ میلیون و ۰۵۳ هزار و ۸۴۴ ریال؛ معادل ۳ میلیون و ۴۰۵ هزار و ۳۸۴ تومان خالص پرداختی: ۳۲ میلیون و ۹۳۰ هزار ریال؛ ۳ میلیون و ۲۹۳ هزار تومان

انجينير عليداد لعلي را خيلي ها با كتاب سيري در هزاره جات مي شناسند همان اثري كه حدود 35سال پيش در فضاي پر از جنگ و نا امني در السوالي محروم لعل و سرجنگل نوشته شد . استاد بعدا اين كتاب را به قم فرستاد و چاپ شد يكي از ويژگيهاي برجسته اين كتاب عكسهاي بسيار ناب و گويا از وضع و حال مردم هزاره است كه در صفحات متعدد نقش بسته است . بعد ها استاد را ديدم كه از چاپ نشدن عكس هاي ديگرش در كتاب گلايه داشت.

انجينير لعلي يك انجينير رشته عمران است كه در سالهاي سياه حاكميت تحجر و تعصب فقط و فقط با قدرت فكر و نبوغ انديشه اش به مراكز علمي راه يافت و هر روز مكتب را با محروميت و فقر سپري كرد اما او يك تحليل گر و محقق توانمند در حوزه افغانستان به خصوص هزاره شناسي نيز مي باشد. اثار فاخر او كه اينك در شرف چاپ است بيش از همه اين جنبه شخصيت او را نشان مي دهد.

روح دردمند او همواره با سوژه هاي مورد نظرش درگير است از تحليل سياسي تا تحقيق تاريخي و از قوم شناسي تا ريشه يابي رنج هاي يك و نيم قرنه مردمش. يكي از كارهاي خوبش شكار لحظه ها و سوژه هاي ناب در قالب دوربين هست صفحه فيسبوكش پر است از اين دست عكس هاي اغلب منحصر به فرد. سال گذشته عكس زير را منتشر كرد بدون اينكه نامي از خودش در گوشه ان حك كند. مكتبي در خرابه اي در لعل و سرجنگل. بچه ها درنهايت فقر كفشها را در آورده داخل خرابه خاكي نشسته و تقريباً همگي نيز لبخند بر لب دارد!! كيفها و كفشهاي كه در به اصطلاح تاقچه ها گذاشته شده ....در فضاي مجازي اين عكس توجه زيادي را به خود جلب نموده و در سايتهاي مختلف منتشر شده است .

درود بر استاد عليداد لعلي و احساس پاكش.

خدایا مرا چه طعمی آفریدی

که همه از من زود سیر میشوند

پس از رفتنت ارزوهایم را دفن خواهم کرد

دفتر خاطراتم را به اب خواهم انداخت و قاب

عکس اتاقم را به پستوی زمان خواهم سپرد نبودنت را باور خواهم کرد

و اجازه ورودهیچ نگاهی را به رویاهایم نخواهم داد

اما کاش قبل از رفتنت به گنجشک های شهر

بسپاری برق انتظار را در چشمانشان نگاه دارند

شاید رفتنت را برگشتی دوباره باشد...

مــــي گــُــویـَـنــد ســـــآدِه ام....


مـــي گـُــویــَـنـــد تــُــو مَــــرا بآu2029 یــِک جُمـــــلـــه....


u2029یـِــک لَبـــــخـنـــد،،، u2029


بـه بــازی میـــــگیــــری … … …u2029


مــــــي گـُــــوینــــد تـَــرفنــد هـــآیت،


شِـــیطنـــتهــــآیتu2029و


دروغ هآیـــت را نمــــي فَهمَــــم … !!u2029


مــــــي گویند ســــآده ام u2029


اما ......


تــــُـو ایـن را باوَر نَکـُنu2029


مـــَـــــن فـــــقــــــط دوســ♥ـتـــ♥َــت دارم،u2029


هَمیـــــ♥ــــن!!!!


u2029و آنــــها ایـــن را نِمـــــــي فـَـــهمنــــد…

بيشتر دانش آموزان با آن كه با دقت و تمركز سر كلاس درس حاضر مي شوند، اما در موقع تدريس معلم پس از چند دقيقه حواسشان كاملاً پرت مي شود و زماني هم كه به خود مي آيند چند دقيقه اي از وقت كلاس گذشته است، درحالي كه آنها ذهن خود را با افكار پراكنده مشغول كرده بودند. حتماً شما هم دانش آ موزاني را ديده ايد كه فقط سر كلاس به درس گوش فرا مي دهند و در خانه بسيار كم مطالعه مي كنند. برعكس آن ها كساني هم هستند كه ساعت ها در منزل مطالعه مي كنند ولي همواره از نمره كم خود مي نالند. بنابراين مي بينيم كه زمان مطالعه مهم نيست بلكه زمان مطالعه مفيد و تمركزي كه برآن دارند اهميت دارد.
البته در اين ميان روش تدريس معلم هر چقدر خوب و جذاب باشد، نمي توان كاملاً اطمينان حاصل كرد كه دانش آموز در تمام مدت تدريس برروي صحبت هاي معلم تمركز داشته است. بنابراين در اين مواقع معلمان مي توانند از چند روش استفاده كنند. از آن جا كه مدت زمان تمركز بچه ها به تناسب سن آنها متفاوت است. برخي مواقعي دانش آموزان به ميزان نسبتاً كمي مي توانند روي صحبت هاي معلم متمركز شوند. بنابراين معلم نبايد تمركز طولاني روي درس را از دانش آموز خود انتظار داشته باشد. بلكه بايد سعي كند درس را با ريتم و آهنگ يكنواخت ارائه نكند.
به عبارتي ديگر گاهي با لحن جدي، گاهي مهربان و آرام و گاهي استوار سخن بگويد. معلمان هنگام تدريس براي اين كه از تمركز داشتن دانش آموزان خود مطمئن باشند بايد به چهره يكايك آنها نگاه كنند. ضمن آن كه با چشم و صورت كلاس را دور زدن هم مي توان ميزان تمركز دانش آموزان را سنجيد. گاهي نيز با طرح سؤالي اين ميزان سنجيده مي شود.
سؤال هاي معمولي و ساده راه مؤثر و در عين حال نامحسوسي براي برگرداندن توجه دانش آموزان به كلاس است. ضمن آن كه معلمان توجه داشته باشند كه در هنگام تدريس تند و تند در كلاس قدم نزند و به طور مداوم دست و سر خود را حركت ندهند. زيرا اين حركات اضافي باعث بر هم زدن تمركز دانش آموزان مي شود. علاوه بر اين آنها سعي كنند جملات خود را آرام و با زبان گويا و ساده بيان كنند و حتي الامكان با لهجه خاصي صحبت نكنند. هنگام تدريس نيز تمام مدت جلوي در كلاس نايستيد چرا كه در آن صورت ساير نقاط كلاس به منطقه تحت كنترل دانش آموزان تبديل مي شود. بنابراين بهتر است در تمامي نقاط كلاس حضور پيدا كنند. با اين روش نظارت خود را برهمه كلاس اعمال خواهند كرد.
براي ايستادن در جلوي كلاس هم بهتر است يكي از گوشه ها را انتخاب

آدم یه وقتا دلش میلرزه

نمیدونه باید حرفشو بزنه یا نه

توی تردیدم و توی دو دلی

ولی خودم نخواستم ، بهت دروغ گفتم که بیخیال

نمیتونم بیخیالش بشم ، واسم یه دنیا انگیزس

حالا بیا ادامه میگم بهت

نرو...!!!

حالا دیگه نرو...

حالا که قلبم رو به دست اوردی ...

نرو و با خودت نبرش...

اگه می خواستی بری زود تر می رفتی!

قبل از این که

بعد از مدت ها...

بهت اعتماد کنم...!

بهت عادت کنم...!!

قلبم رو بهت بدم...

دوستت داشته باشم و...

قبل از اینکه برای رفتنت

بغض سد راه کلماتم شه

و چشمام خیش بشه ...می رفتی

ولی حالا...

دیگه نرو!

در کنارم بمون...

می دونم که مجبوری...

می دونم که چاره ای نداری...

ولی نرو...!!!

حالا که طعم شیرین عشق رو بهم چشوندی...

حالا که قلبم رو به دست اوردی...

حالا که بهت احتیاج دارم...

حالا که دوستت دارم...

تنهام نذار!

نگو که مجبوری...

نرو...

بمون!

بمون!

سلام به دوستای عزیزو مهربونم

انشالله که تعطیلات به همگی خوش گذشته باشه

من دیروز ساعت 4 بعد ازظهر رسیدم خونه ، سفرِ تقریبا خوبی بود وجاتون خالی عروسی هم خوش گذشت فقط زحمت زیادی بابت این چند روز به خواهر نازنینم دادیم که امیدوارم درشادی هاش جبران کنم

این سفر برخلاف سفرهای قبل که همیشه با اضافه وزن برمیگشتم کاهش داشتم و کلی خوشحالم چون دیگه مجبورنیستم کلی به خودم زحمت بدم ووزن اضافه ها رو کم کنم و بابتش سختی بکشم وشرمنده بشم

وزن امروزم 65/900 هست وامیدوارم دیگه هرگز 67 یا 66 رو نبینم

به چند تا ازدوستان سرزدم ولی فعلا فرصت ندارم وباید برم به کارای پادگان برسم که این چند روزه حسابی زیروروش کردن حتما خدمت دوستان خواهم رسید وعرض ارادت خواهم کرد

ستایش جون عزیزم نگران نباش دلیل نیومدن من فقط سفروفرصت کم هست ولا غیر!