شیدا

حس مي كني كه قلب تو ميزان نمي زند يا نبض تو طبيعي و آسان نمي زند

حس مي كني كه بغض تودرحال انفجار در آسمان چشم تو باران نمي زند

قد ميكشي ميان غزل هاي پوچ خويش اما چه سود دل كه غزلخوان نمي زند

وقتي نگاه كودك كنج پياده رو پلك از هراس و دلهره ترسان نمي زند

افسوس مي خوري وسري مي دهي تكان اما دلت كه شور غم نان نمي زند

در اين زمانه اي كه فريب است زندگي حرفي كسي ز وادي ايمان نمي زند

تلميح مي شود من تنها به عمق درد دستي به آن ضريح ، شتابان نمي زند

دزد است نا اميدي و در خودشكستگي دزدي كه هيچ وقت به كهدان نمي زند

افسانه است عشق به ليلي كنون دگر مجنون به عشق او به بيابان نمي زند

شيداي خاطرات ورق خورده خسته است ديگر سري به باغ چناران نمي زند