وقتی نگاهم می کنی

.........وقتی نگاهم می کنی

وقتی نگاهم می کنی من آسمانی می شوم
پیری رهایم می کند، غرقِ جوانی می شوم

وقتی نگاهم می کنی غم می رود از خانه ام
آباد می گردد از آن این کلبه ی ویرانه ام

وقتی نگاهم می کنی آرام می گیرد دلم
صد راه حل پیدا شود با آن برای مشکلم

وقتی نگاهم می کنی فارغ ز دنیا می شوم
آرام در آغوشِ تو مسحور رویا می شوم

وقتی نگاهم می کنی یعنی برایم زندگی
یعنی برایم عاشقی یعنی خودِ دلداگی

وقتی نگاهم می کنی دیوانه ی دیوانه ام
با دوستان، با خویشتن، بیگانه ی بیگانه ام

وقتی نگاهم می کنی همزادِ باران می شوم
هستم کویر مرده من، اما پر از جان می شوم

وقتی نگاهم می کنی دیگر نمی گیرد دلم
از هجمه ی غمها بدان، دیگر نمی میرد دلم

وقتی نگاهم می کنی من هم نگاهت می کنم
جان را فدای قربت چشم سیاهت می کنم

وقتی نگاهم می کنی...

............................. تقدیم به عشق یگانه ام

اصفهان / 11مهر 1392 / اصفهان - مهدی محبی